Ervaringsbericht Mariëlle Hali

Marielle HaliStotteren en ik….tja, ik heb er een haat/liefde verhouding mee. Ik begon te stotteren toen ik begon te praten. Heb nooit anders gekend. Het stotteren zelf was het probleem niet. Alle gevoelens en gedragingen er omheen was waar ik het meeste last van had. Ik was van binnen zo anders dan ik me door het stotteren kon gedragen of liet gedragen. Ik, behoorlijk extravert, stiekem graag in de belangstelling staand, leidinggevend, praatgraag……dat alles ging maar voor een klein deel samen met mijn stotteren.

Ik maakte ook gebruik van het stotteren

Wat kostte mij dat een energie, verdriet, moeite etc. Ik herinner me dat ik als 6 jarige al snoepjes mee naar school nam om die grote, assertieve, zelfverzekerde klasgenoot te paaien zodat ik gezien werd en compenseerde daarmee, in mijn gedachten als 6-jarige, alles wat zij was en ik niet was. Maar ik maakte ook gebruik van het stotteren…..geen spreekbeurten, geen leesbeurten, meer koeken aan de deur verkopen voor een sportclub (want ach wat stotterde ik schattig volgens de mensen aan de deur).

Moest mijn stotteren met van alles compenseren

Ik ben mezelf altijd blijven spiegelen aan anderen en heb het stotteren enorm groot gemaakt. Ik zat vol met trucjes. Moest mijn stotteren met van alles compenseren. Ik moest aardig zijn voor iedereen, slim, mooi, slank……maar vooral niemand tot last zijn want dat deed ik al met mijn stotteren. Iedere keer stelde ik voor mezelf een nieuwe deadline….als de zomervakantie voorbij is stotter ik niet meer, als ik deze opleiding afgerond heb stotter ik niet meer. Tot er een dag kwam, zo rond mijn 25e, dat ik begon te realiseren dat het zo zou blijven (en wat een verdriet heeft me dat gekost). Toen begon ik mijn omgeving te veranderen/aan te passen aan mijn stotteren zodat ik, voor mijn gevoel, zo volledig mogelijk erin kon functioneren. Ik sloot deals met collega’s over het plegen van telefoontjes (neem jij mijn telefoondienst over dan regel ik dit en dat voor jou). Alles was, voor zover het kon, prachtig afgestemd op mijn stotteren zodat ik er met zo min mogelijk energie en verdriet mee om kon omgaan. Toch liep ik geregeld tegen de “lamp” en troostte ik mezelf met het zinnetje “even slikken en weer doorgaan”. Hoe vaak ik dat wel niet tegen mezelf heb gezegd.

Ik realiseer me dat ik enorm geluk heb gehad met mijn ouders, zij hebben mij altijd dingen zelf laten doen. Hebben weinig van mij overgenomen. Hierdoor werd ik wel gedwongen om te blijven communiceren met de buitenwereld en mijn angsten te blijven aangaan.
Ook had ik een hele goede stottertherapeute. Zij besteedde tijd aan het aanleren van spreektechnieken maar net zoveel tijd aan het mij ondersteunen in het zijn van iemand die stottert in plaats van in het zijn van een stotteraar. Hierdoor bleef mijn stotteren zo goed en zo kwaad als het kon passen bij mijn karakter, mijn innerlijk.

Stotteren en cognitieve gedragstherapie

Net toen het stotteren van een last een lijden werd ben ik door mijn moeder geattendeerd op een uitzending over het McGuire-programma. Met veel tegenzin ben ik toch maar gaan kijken (programma’s over stotteren waren nooit mijn favoriet, veel te confronterend). Wat ik zag beviel me echter wel. Spreektechnieken in combinatie met een soort cognitieve gedragstherapie. Voor dit laatste had ik net een 2-jaar durende cursus afgesloten dus ik wist erg goed wat dat kon brengen. Na een hoop heen en weer gemail met Frank Loomans en Tim Bicanic (laat me niet zo maar overhalen) toch de stoute schoenen aangetrokken en heb me aangemeld. Deze stap heeft me enorm veel gebracht: controle over mijn spreken, veel minder spreekangst, een enorme vriendengroep, inzicht, acceptatie. Ik ben zelfs coach geworden om mijn enthousiasme en kennis over te kunnen brengen op mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Het hele “McGuire-traject” gaat niet vanzelf. Het is hard werken. Iets wat ik zonder steun en stimulans van mijn familie en vrienden niet had kunnen doen.

Hoe vervelend het stotteren ook is/was het heeft me uiteindelijk een hoop moois gebracht, een hoop mooie mensen en eindelijk kan ik nog veel meer ZIJN WIE IK BEN!

Lieve groet, Mariëlle

Contact met Marielle

emailicon marielle@mcguireprogramma.nl

facebookicon www.facebook.com

Aanmelden cursus Aanmelden informatiebijeenkomst Download brochure Stel je vraag