Manon KerstenVanaf jonge leeftijd stotter ik al. Daarom ging ik ook in de eerste jaren van de basisschool periode naar speciaal onderwijs voor mijn spraakprobleem.

Ik moest en zal duidelijk uit mijn woorden moeten komen

Durfde nooit te bellen, laat staan om überhaupt de telefoon op te nemen, bang dat ze de verbinding verbreken omdat ik mijn naam niet goed kon uitspreken. Behalve bij eigen familie of mensen die ik redelijk goed ken, durfde ik het, ze wisten immers dat ik stotterde.

In de jaren daarna uitkijkend op de middelbare school, werd het stotteren ook erger. Ik ging spreeksituaties uit de weg, vermeed worden en zowel presentaties als spreekbeurten vond ik maar niks. Tijdens de presentaties en/of spreekbeurten las ik bijna alles voor, dat wel voor een groot deel ‘vloeiend’ ging. Voor een groep staan vond ik ook erg moeilijk.

Bij goede vriendinnen ging het spreken buitengewoon goed. In mijn enthousiasme ratel ik zelfs door.

Stotteren opleiding

Tijdens de jaren van mijn opleiding in de zorg stond communicatie voorop. Ik moest en zal duidelijk uit mijn woorden moeten komen om in de zorg te kunnen werken. Cliënten gingen er altijd heel goed mee om, hadden er eigenlijk nooit problemen mee als ik soms niet uit mijn woorden kwam.

Op lange termijn zakte ik volledig terug in het oude patroon

Toch werd ik door mijn stotteren belemmerd, ik ging weer trouw met enige regelmaat naar de logopedie, zocht op internet naar een cursus waarmee mijn stotteren minder werd maar toch op lange termijn zakte ik volledig terug in het oude patroon.

Na de opleidingstijd ben ik gaan werken, ook het solliciteren viel niet mee, gedachten gehad ‘zouden ze mij wel aannemen als ik stotter?’

In het najaar van 2013 zag ik Sprakeloos op tv, met het McGuire Programma. Mijn ouders vonden dit wel een cursus die bij mij zou passen. Ik vond het toen best confronterend maar ook weer interessant om naar dit programma te kijken. In eerste instantie vond ik dit niet iets voor mij, omdat ik dacht weer zo’n cursus, waarbij ik op lange termijn weer keihard zou terug vallen als een paar jaar geleden. In 2015 ging het spreken weer niet zo goed, inmiddels volgde ik weer een opleiding om hogerop te komen, werd ik door collega’s en klasgenoten gestimuleerd om iets te gaan zoeken wat bij mij zou passen. Natuurlijk had ik het McGuire Programma nog in mijn achterhoofd zitten.

Trots op mijzelf

Ik ben toen op internet gaan zoeken en na de ervaringsverhalen gelezen te hebben heb ik me uiteindelijk aangemeld voor de McGuire-cursus.

Het waren drie intensieve dagen, maar tot op dit moment heb ik er absoluut geen spijt van. Ben erg trots op mezelf dat ik deze ‘grote’ stap heb durven zetten.

Na de cursus begon het pas echt. Nu een jaar later ga ik nieuwe uitdagingen en spreeksituaties aan wat ik voor McGuire nooit had gedurfd. Ook begin ik nu mijn stotteren te accepteren. Zelfs heb ik mijn ervaringen mogen delen met leraren van mijn oude basisschool. Om mijn spreekniveau op peil te houden bel en Skype ik regelmatig met coaches, om even terug naar de basis te gaan en er nieuwe energie uit te halen!

Al zal het stotteren altijd bij me blijven, door McGuire ben ik een ander persoon geworden met veel zelfvertrouwen.

Aanmelden cursus Aanmelden informatiebijeenkomst Download brochure Stel je vraag