Ervaringsverhaal Marlinda Paalman

Marlinda PaalmanWaar ik eerst nog erg sceptisch was over wéér een stottertherapie, kan ik nu alleen maar lovend zijn over het McGuire Programma. Wat een ervaring!

ik wilde bewijzen dat ik het WEL kan

Na vele jaren logopedie en andere therapieën te hebben gevolgd, was ik de angst, de schaamte, frustratie en het stotteren zo zat, dat ik McGuire eigenlijk als laatste redmiddel zag. Bij ieder woord bleef ik gigantisch hangen, er zaten dagen bij dat ik met iedere lettergreep die ik uitsprak, veel moeite had. Doordat ik heel vaak bleef hangen, kreeg ik letterlijk hoofdpijn en ik viel uitgeput in slaap ’s avonds.

Stotteren in de klas

[adinserter block=”2″]Door het stotteren heb ik me nooit laten tegenhouden. Op de middelbare school deed ik elk mondeling tentamen en onder het mom van: “Het duurt wat langer”, kwam ik er goed doorheen. Mijn Havo-diploma had ik op zak, en ik had me ingeschreven voor de opleiding Fysiotherapie. Mijn droombaan. Ieder goedbedoeld advies (“Je kunt beter niet met deze opleiding beginnen, je moet veel praten”) sloeg ik in de wind, ik wilde het tegendeel bewijzen. Bewijzen dat ik het WEL kan. Waarom zou er voor mij geen mooie baan in het verschiet liggen? Het eerste jaar ging moeizaam. De schriftelijke tentamens gingen uitstekend, maar bij de mondelinge tentamens kwam ik punten tekort: op de communicatie. Hierdoor moest ik jammer genoeg ook stoppen met de opleiding vanwege te weinig studiepunten.

19 juni 2014. De dag waarop het McGuire avontuur voor mij begon. Met knikkende knieën, zweethandjes en met mijn hart in mijn keel, zat ik in de rij. Te wachten totdat mijn naam werd genoemd. M-Marlinda Paalman! De angst en spanning gierde door mijn lijf. Hier ging ik.. mijn first day video moest worden gemaakt. Vreselijk, voor een groot onbekend publiek over jezelf praten. Het filmpje duurde 3 minuten, maar het leek een eeuwigheid. Opgelucht stond ik op nadat ik klaar was.

Enorm veel plezier in het spreken

Een wereld ging voor me open. Van een hele kleine muis naar een ontzettend grote tijger(in). Die drie dagen zal ik nooit meer vergeten. Waar ik mezelf eerst stilletjes wegcijferde, stond ik als eerste op om te praten. Op de technieken, nog allemaal niet zo vloeiend, maar hé, het was al veel beter dan hoe ik voor de cursus praatte. “Je begint te stralen als je moet spreken”, kreeg ik van meerdere kanten te horen. En dat was ook zo. Ik had enorm plezier in het spreken gekregen. Ik ging geen uitdaging meer uit de weg. Tijdens de contactensessie op zaterdag, ging ik vrolijk door op de lokale Nijmeegse radio.
Eenmaal thuis wilde ik nog een grote uitdaging aangaan: ik moest en zou in de krant. Na een interview van 1,5 uur bij mij thuis, stond ik de week erop, met foto en verhaal in de krant. En de week erna, hoppa, op school nog een korte presentatie voor 30 onbekende mensen erachteraan.

Ik ga elke spreekuitdaging aan

Nog steeds, na een jaar ga ik door met vallen en opstaan. 2 stapjes vooruit, en dan weer 1 stapje achteruit. Maar dan ga ik mijn telefoonlijst af, en bel ik coaches en medecursisten op om erover te praten. Of om er juist niet over te praten, maar juist om die positieve spreekervaring weer op te doen. Daar is het supportnetwerk voor. Om uiteindelijk jouw doel te bereiken! Met 3 dagen cursus ben je niet klaar. Het is hard werken, maar het is het dubbel en dwars waard!

Door McGuire heb ik meer rust gekregen. Rust in het spreken, de hoofdpijn is weg. Ik heb zoveel plezier in het spreken dat ik elke uitdaging aan ga. Het kan me niet gek genoeg. De open en spontane (en een beetje gekke) Marlinda is weer terug!

Marlinda in de media

Contact met Marlinda

emailicon marlinda@mcguireprogramma.nl

facebookicon www.facebook.com