Ervaringsverhaal Arjan Elkink

placeholderNa in juni 2013 mijn eerste McGuire-stottercursus gevolgd te hebben is het nu de hoogste tijd geworden om mijn ervaringen eens op een rijtje te zetten.

Spreken werd leuk

Ik was voor mijn eerste cursus een klein onzeker persoontje en zat enorm met mijn spreken. Ik liep overal tegen mijn spreken aan en dacht constant dat de mensen van alles over mij dachten als ik niet uit mijn woorden kon komen. Ook ging ik daardoor spreeksituaties uit de weg. Kortom ik was niet tevreden over mijzelf hoewel ik toch al gigantisch veel bereikt had met mijn mindere spreekkwaliteiten.

Ik ga geen spreeksituatie meer uit de weg

[adinserter block=”2″]Lieve mensen iedere stotteraar verdient een standbeeld voor wat hij of zij bereikt heeft met het mindere spreken. Bij McGuire sta ik elke keer versteld van wat iedereen allemaal al gepresteerd heeft. Tijdens de eerste cursus ging er een wereldje voor mij open. Bij McGuire helpt iedereen elkaar op een positieve manier in de voortgang in het spreken en het spreken is niet alleen een lichamelijk iets maar het zit ook vooral tussen de oren. Na mijn eerste cursus begon de leuke strijd in het goed omgaan met mijn stotteren pas echt. Spreken was niet meer een noodzakelijk kwaad maar werd leuk. Ik kwam tot de ontdekking dat het ontmoeten van nieuwe mensen juist heel mooi is. Ik heb zoveel leuke persoonlijkheden leren kennen ik kan er uren over vertellen. Mijn leventje is gigantisch verbeterd. Zo heb ik nu onder andere werk gevonden waar ik veel voldoening uit haal, ben lid geworden van een wandelvereniging en zit op Engelse les.

De verbetering in het spreken gaat bij mij niet met sprongen vooruit maar stapje voor stapje. Als een slingerend wandelpaadje tegen een berg op. Bij een mooi uitzichtpunt kijk ik even naar beneden hoever ik al ben en dan even een stukje niet stijgen of misschien een stapje terug om vervolgens weer verder te gaan met de volgende leuke uitdaging. De aangeleerde spreektechnieken zorgen ervoor dat ik geen spreeksituaties meer uit de weg ga. Tegenwoordig zoek ik ze juist op. Natuurlijk twijfel ik soms nog wel eens maar dan stel ik mijzelf de vraag waar ik mee bezig ben en zo gaat het spreken steeds makkelijker. Soms laat ik de spreektechnieken ook wel los. Het geeft een sterk gevoel te weten dat je het stotteren zo onder controle hebt.

Het KRO programma Sprakeloos waarvan ik een van de kandidaten was heeft het stotteren al wel weer beter bespreekbaar gemaakt. Toch mag ik nog vaak uitleggen dat het mij niet gaat om vloeiend spreken maar om het onder controle hebben van het stotteren en hier zo goed mogelijk mee proberen om te gaan. Trouwens wie spreekt er vloeiend zeg ik er dan nog even achteraan ha ha ha. Ik ben nu dus zover op dat schitterende wandelpaadje waar ik zonder al de McGuire-deelgenoten, familie en vrienden nooit op terecht was gekomen. Het is een strijd maar een leuke strijd. Spreken en stotteren is een mooie hobby.

Arjan in de media

Contact met Arjan

emailicon arjan@mcguireprogramma.nl

facebookicon www.facebook.com